تبلیغات
شهید مسلم احمدی پناه(شهید امنیت)

شهید مسلم احمدی پناه(شهید امنیت)

بزرگ مردتاریخ

جستجو
لوگو دوستان

 پایگاه مقاومت بسیج نصر
جعبه حدیث

 

        دشت در دشت زآیات خدا سرشار است
                                                                          یعنی از پیکر پاک شهدا سرشار است

       بشکند دستی که شکست این سر و دست
                                                                          ما ید واحده هستیم و نداریم شکست

بسیار سخت و سنگین بود قلم را چرخاندن بر صفحه سفید کاغذ ،تا بگوید شرح غم فراق دوستان را،ولی مدد از شهید گرفته ،در این دل نوشته که معطر به عطر و بوی شهید است ،از زبان دوستان داغ دارش با شهید عزیزمان،که سال های ارزشمندی را برای نشر قرآن همدمش بودیم ،سخن میگوئیم،و تو ای شهید سعیدم یاری ام کن.
       ای دوست شهید ما ، چگونه توانستی دوستانت را اینچنین غرق در گریه ببینی ،انهم دوست با صفایی چون تو که همیشه گل خنده بر لبانت شکوفا بود و دوست نداشتی ذره ای غم در چهره دوستان ببینی (خیلی ها باور ندارند ولی میگویم ،چون میشناختمت میگویم ،میگویم که:هر چند از فیض شهادت شادمانی ،اما از غم و گریه دوستانت گریانی،گریانی !آخر تمام وجودت مهربانی بود و صفا)
      کجایی که لحظه لحظه های با تو بودن در جمع بچه های دارالقرآن زنده گشته ،بیا فدای آن خنده های ملیحت و مظلومانه ات بیا که جایت در گروه تواشیح خالی است بیا تا باز تمرین کنیم و دوباره در میدان اشتباهات تمرین و خستگی ها ،باز شاهد صب ر و خنده هایت باشیم.
     کجایی که بچه ها دلتنگ شوخی هایت شدند ،بیا مسلم بیا ،همین پنجشنبه دعای کمیل برپاست ،تو که پای ثابت دعا بودی ،تو که عاشق ذکر مصییبت زهرا (س) بودی
     ما یادمان هست بعد از نمازها ،نافله خوان تنهای آخر مسجد تو بودی،ما یادمان هست  دوستان با تو در زود گفتن سلام رقابتها  که نکردند و بسیار باختند،یادمان هست بعد از بازی فوتبال در میدان خاکی ،روبه قبله ،به صف سوره عصر میخواندیم ولی غافل بودیم که تو چشم در چشم افق،پرواز خونینت را دعا میکردی،یادمان هست ،همیشه آستین بالا میکردی و تجدید وضو میکردی،میگفتی: نور علی نورر علی نور، راستی (توان گفتنش را دارم آیا؟)پرواز غریبانه ات رنگ و بوی غریبی کربلا داشت گفتند پیکر غرقه به خونت سه روز در برق آفتاب ماند و آیا این جز از عشق عجیبت به مولایت حسین بود گفتند گلوله پهلویت را شکافت ،آیا این جز از عشق بی حدت به زهرای پهلو شکسته بود راستی چیزهای عجیبی دیدیم ،دیدیم که شهادتت چها کرد:دیدیم جوانانی که مبالیدند از اینکه از نسل آنها هم شهید دادیم،شهیدی که وجودش را ذره ذره احساس کرده بودند،دیدیم بسیاری از جوانان  به جان فهمیدند که خاطرات جبهه و روح بلند شهیدان افسانه نبود،چون خودشان از نزدیک با شهیدی زندگی کردند آخر میگفتند:شهادت حق مسلم بود
دیدیم که سادگی ات نگذاشت به فکر کسی بیافتد که روز تشییع پیکر پاکت یک شاخه گا حتی یک شاخه گل بر روی تابوتت بگذارند ،دیدیم که بسیاری از دوستان و همراهانت به زبان و عمل ،سخت از غفلت خویش پشیمان و بیدار گشتند وآیا این همان شوری نیست که ضربان خون شهید در شاهرگ حیات جامعه می افکند.
      در آخر خواستم کلامی از غم تنها یادگارت زهرا بگویم که دست لرزید ،قلم لغزید،ناگهان شکست و سینه کاغذ شکافت.

اتل متل بعد جنگ           خوابید صدای تفنگ        هرکه با او قرین بود         دونست چه نازنین بود
     
یه عده ای بی ریا            به دور از هر ادعا             میگفت میشه شهادت     بشه به من عنایت

برای نسل جوان             برای نشر قرآن                عاشق پر کشیدن        درد حسین رو دیدن

شدن همه یکصدا           دارالقرآن شد به پا             آخرشم همون شد      غرقه میون خون شد

میون اون بچه ها             یه بچه با صفا                     سه روز تو دشت و آفتاب   افتاد وموند چو ارباب

رفتارای عجیب داشت      نمازای غریب داشت           از بس غم زهرا داشت     گلوله پهلوش شکافت

نافله هاش همیشه         نشد یبار تعطیل بشه         دوستاشا تنها گذاشت    غصه توشون جا گذاشت

یه بار تو کسب و کار رفت   پشیمون شد ،خیلی سخت  مسلم کنار ما بود          رفیق و یار ما بود

گفتند چرا چنینی            گفت من نی ام زمینی       مسلم رفیقی این بود        که بی خبر بری زود

ترازو ایمان بره                   عبادتام میپره                   قرار دوستی نبود              که پرکشی زود زود

نماز اول وقت                    تو کسب زدستم میرفت   یه چیز میخوان بچه ها       یادت باشه به مولی

گفتم که مخلصیم ما          میگفت نگید این حرفا       گر تو رفیق راهی              تو درگاه الهی

باید که مخلص باشیم          فقط برای خدا                 به رسم اون رفاقت            یادت نره شفاعت

همیشه خنده ای داشت    با شوخی شادی میکاشت   
                
همیشه با وضو بود             انگار که عشق او بود

توی دعا کمیلا                   عجیب میگفت یا زهرا(س)

دعا خون و روضه خون         در عشق بی بی مجنون



نوشته شده در جمعه 18 فروردین 1391 توسط
سلام بر دوستان رفتیم تو سال چهارم اوج گرفتن شهدای صابرین نمونه تقویم سال 94 مزین به  تصاویرشهدای صابرین آماده شده خدمتون ارائه میکنیم شادی روح شهدا صلوات



نوشته شده در دوشنبه 17 فروردین 1394 توسط
پدر شهید در خدمت رهبر عزیزمان  در مراسم دانش آموختگی پاسداران در دانشگاه امام حسین (ع)




نوشته شده در پنجشنبه 1 خرداد 1393 توسط
موضوع: دلنوشته -

گفتی : بنویسید آب ...

همه نوشتیم ...

گفتی : بنویسید بابا آمد ...

همه .... همه نوشتند به جز من ! یادت می آید خانم معلم ؟؟!!

همه نوشتند بابا آمد اما من نوشتم بابا رفت ...

همیشه از همان اول که اسم بابا می آمد بغضم می ترکید و گریه می کردم .

مثل روزی که تو دیکته می گفتی و من نبود بابا را آه می کشیدم .

خانم یادت می آید وقتی بغلم کردی چقدر اشک ریختم ؟!

یادت می آید گفتی : نباید گریه کنی چون بابا ناراحت می شود ؟!

من هم قول دادم که هر وقت اسم بابا آمد انقدر گریه نکنم ...

خانم معلم اجازه ؟! می شود یک چیزی بگویم ؟؟ راستش می خواستم

 اعتراف کنم ...

خواستم بگویم من به قولم وفا نکردم. آخر می دانید سخت است 

اسم بابا بیاید و من دلتنگ نشوم .

سخت است اسم بابا بیاید و چشمانم بارانی نشود ...

خانم معلم هنوزم که هنوز است بعد از 23 سال هر وقت اسم بابا می آید

 مثل روزهای کلاساولم که تو دیکته "بابا آمد" را می گفتی ، گریه ام می گیرد .

هنوزم که هنوز است هر وقت بابای زهرا و سارا و مرضیه را می بینم

 گریه ام می گیرد !!

بین خودمان باشد اما من دلم بابا می خواهد . بزرگ شده ام قبول اما

 بدون بابا بزرگ شدنسخت است درست مثل درس غذای لذیذ آخر کتاب 

که هیچ وقت یاد نگرفتمش ...

_______________________________________________________

التماس نوشت از زبان زهرای بابا:

خانم معلم اجازه ..؟! می شود یک خواهشی کنم ؟

می شود شما از خدا جان بخواهید برای یک ساعت هم که شده

بابای من را از بهشت بفرستد

زمین تا یک دل سیر نگاهش کنم ؟

_____________________________________________________

این هم بابا ، زهرا جان یک دل سیر نگاهش کــــــــــــــن

متن از : شهیده ی گمنام

منبع : http://revayat59-67.blogfa.com



نوشته شده در دوشنبه 2 بهمن 1391 توسط
موضوع: خاطرات -
به نام خدا

افتخار اینو داشتم که مدت 2 سال تمام با شهید مسلم احمدی پناه در دانشگاه امام حسین ع هم کلاسی بودیم.
خیلی باهم صمیمی بودیم و من هم خیلی با ایشون شوخی می کردم.
چون متاهل بود و جزء 5 یا 6 نفری بود که در کلاس ما متاهل بودو من هم به همین خاطر خیلی سر به سرش میزاشتم. منشی گردان آموزشی ما بود و هم منشی کلاسمون.یعنی هر وقت که بچه ها میخواستن مرخصی برن میبایست به آقامسلم مراجعه می کردن. خیلی خوش خط بود و خیلی هم آروم و سر به زیر. 
خیلی به شهید آوینی علاقه داشت. یه دفترچه خاطرات دارم روزی که میخواستیم ازهم جدا بشیم دادم و یه دستخطی برام نوشت که واقعا هر وقت که به اون دستخط چشمم می افته دلم میلرزه . درکل خوشا بحالش که به آرزوش رسید.
                                                                                                             
                                                                   هم کلاسی شهید احمدی پناه از اراک


نوشته شده در سه شنبه 30 آبان 1391 توسط


نوشته شده در دوشنبه 20 شهریور 1391 توسط
نماهنگ اولین یادواره شهید احمدی پناه که در اولین سالگرد شهادت این شهید والا مقام به همت آشنایان و دوستان شهید تهیه شده است برای شادی روح شهدای اسلام صلوات



[http://www.aparat.com/v/41afb358fbd948c33e49cc7e6476a8b1308155]



نوشته شده در شنبه 11 شهریور 1391 توسط



لطفاً جهت دیدن ادامه عکس ها به ادامه مطلب بروید


نوشته شده در شنبه 11 شهریور 1391 توسط
 

با سلام خدمت دوستان مراسم اولین سالگرد شهادت پاسدار رشید اسلام تکاور شهید مسلم احمدی پناه روز پنج شنبه 1391/6/9 در محل حسینه گلزار شهدا فرادنبه برگزار میگردد.
سخنران مراسم:حجت السلام و المسلمین نکونام نماینده ولی فقیه در استان چهارمحال و بختیاری و امام جمعه شهرکرد
مداح حاج آقا توسلی
از عموم ملت شهید پرور ایران اسلامی دعوت میشود حضور بهم رسانند.
اجرتان با شهدا


نوشته شده در سه شنبه 7 شهریور 1391 توسط
آپلود عكس , آپلود رایگان عكس , آپلود تصویر , آپلود فایل , آپلود سنتر ,آپلود عکس برای وبلاگ , فضای  رایگان برای آپلود عکس , آپلود عکس با لینک مستقیم , آپلود عکس رایگان, free image upload center , آپلود رایگان فیلم , آپلود عکس برای بلاگفا

نوشته شده در سه شنبه 7 شهریور 1391 توسط
بدین وسیله وفات پسر سردار شهید محمد جعفر خانی را  در آستانه عروج پدرشان خدمت خانواده محترم این شهید والا مقام تسلیت عرض میکنیم و از خداوند متعال برای خانواده عزیزشان صبر مسئلت مینمائیم.


آقای بهروز جعفر خانی روز یک شنبه مورخ 91/5/29 در قزوین به دیدار پدر بزرگوارشان شتافتند.

روحشان شاد

نوشته شده در جمعه 3 شهریور 1391 توسط


 در یکی از وبلاگ ها  گفته شده اتفاقی رخ داد  که باعث شدپژاک متوجه حضور یاران سفرکرده بشود وآن هم(یا رفتن روی تله ی انفجاری برادر عزیزم مسلم احمدی پناه) موجب شد پژاک متوجه عملیات بشود و درنتیجه شروع به ریختن آتیش با تیبر بارpk که بطور بسیار حرفه ای استتار شده بود نماید

و یکجا11عزیز را در خون خودشان غوطه ور سازد 

اصلا صحیح نمیباشد و البته ۱۱ شهید هم یکجا شهید نشدند . 

و تعدادی موقع عقب نشینی تاکتیکی مورد هدف قرار گرفتند مثل شهید صمد امیدپور و شهید صفری تبار چون عملیات از ساعت 4 صبح تا 11 صبح به طول انجامید ... !

درضمن اکثر شهدا با قناسه و دوشکا و نارنجک و تله انفجاری شهید شدند و تنها سلاحی که در آنجا کاربردی نداشت pk بود !
 هم اینجا به کذب بودن آن اشاره میکنم  و اگر لازم باشد عکس پیکر مطهر شهید را به نمایش میگذارم  و خواهید دید که شهید از پا کاملا سالم بودند  تا به کذب بودن مطلب پی ببرید از همین جا به ارائه کنندگان مطالب کذب هشدار میدهم بار دگر مطالب این چنینی تکرار شود...
(این شهدا خود مظلومند داغ دل خانواده های شهدا را با این مطلب داغ  تر نکنید)



نوشته شده در شنبه 7 مرداد 1391 توسط









در عالم ملکوت، علما و بزرگان و عباد و زهاد با حسرت به جایگاه شهدا نگاه میکنند.


                                                                                                       امام سید علی خامنه ای





نوشته شده در یکشنبه 18 تیر 1391 توسط
سلام بابا مسلم جان راستی آن روز یادت هست؟ آخرین روزی که از کنارم می رفتی؟ روزی که توان جدا شدن از همدیگر را نداشتیم؟ گویی نیرویی قلبهامان را به هم گره زده بود. نمی دانم آن روز حال عجیبی داشتم گرچه کوچک بودم اما هنوز آن بی قراری ها یادم هست. هنوز هم اشک های ملتمسانه و کودکانه ام را به یاد دارم، هنوز هم غربت رفتنت به خاطرم مانده است.

چه سخت بود آن لحظات، و چه سنگین می گذشت آن دقایق آخر.
براستی مرا توان جدا شدن از آغوشت نبود، گویی کسی برای همیشه گرمای آغوشت را از من گرفت و تا ابد شنیدن صدای قلب تو را از من دریغ می کند.
انگار تمام وجودم را از من جدا می کنند، نمی دانم شاید می دانستم که آخرین بار خواهد بود که نازهای شیرینم را خریدارخواهی بود؟ به چشمانت که می نگریستم گویی با من سخن می گفتند و آنها نیز توان جدایی نداشتند.
در چشمان تو اشک موج می زد و عاقبت این اشک ها بغض نشکفته ام را شکوفا نمودند. هر قطره اشکی که می ریختم دردی بر غربتم می افزود.
من و تو چشم در چشمان هم و در آغوش هم می گریستیم، درون هر دویمان غوغایی بود، و مادر فقط نگاهمان می کرد و بغض در گلویش را به سختی فرو می برد، آغوش می گشود که دوباره برگردم اما مگر می شد، ولی تو باید می رفتی تا چگونه رفتن را به همگان بیاموزی، باید می رفتی چرا که فرشتگان مهیای آمدنت شده بودند بالاخره مرا به سختی از آغوشت جدا ساختی به مادر سپردی. گویی روحم را از کالبدم جدا می کردی!

راستی یادت هست به مادر گفتی خداحافظ می روم اما انتظار نداشته باش که برگردم و پشتم را نگاه کنم زیرا اشکهایش اراده ام را سست و پاهایم را بی رمق خواهد کرد، تو می رفتی و من تا ته کوچه رفتنت را می نگریستم و اشک از چشمانم آرام آرام بر گونه های کوچکم می ریخت، گویی تمام وجودم را با خود می بردی، انگار تمام آرزوهایم به پایان رسیده است.

خود را سخت به سینه مادر می فشردم تا شاید دردم التیام یابد و تو لحظه به لحظه از من دور ودورتر می شدی و من لحظه به لحظه به غربت و تنهایی نزدیک و نزدیکتر، آنقدر دور شدی که انتهای کوچه دیگر ندیدمت و یک بار هم برنگشتی. وقتی رفتنت را باور کردم گویی این ابیات را در وجودم زمزمه می کرد:
می گفت شبی به خانه برمی گردم/با سبز ترین نشانه بر میگردم
می گفت، ولی دلم گواهی می داد/یک روز به روی شانه بر میگردد
رفتی و تو را برای همیشه به خدا سپردم نازنین.
آرام باش، نگران نباش؛ من دیگر به تنهایی خو گرفته ام. من هم دیگر با شادی های کودکانه وداع کرده ام و بهار آرزوها را به فراموشی سپرده‌ام.آسوده باش و با فرشتگان مهربانی کن، من از خدا برایت شادی و آرامش روح را می طلبم.


نوشته شده در شنبه 10 تیر 1391 توسط






چشم پاک دختری از جمله‌ای تر مانده است/چشم‌های پاکش اما خیره بر در مانده است

روی دیوار اتاق کوچک تنهایی‌اش             /  عکس بابایش کنار شعر مادر مانده است . . .




نوشته شده در یکشنبه 14 خرداد 1391 توسط




مسلم عزیز سلام

دلم بهانه غزل مهربانیت را کرده درکوچه های تاریک و غبار آلود دنیا

شمع وجودت را جستجو میکنم

تا شاید راه را پیدا کنم

دنیا برایم زندانی شده است

دعا کن قفل زنگار گرفته این زندان که با گناهانم بسته شده است

با کلید شهادت به رویم باز شود

التماس شفاعت..
.



نوشته شده در چهارشنبه 27 اردیبهشت 1391 توسط
(تعداد کل صفحات:3)      1   2   3  

مقام معظم رهبری

درباره سایت
نویسندگان
آمار سایت
Nasr19